تاریخ ارسال:ج, 1398/01/23 - 18:36 شناسه: 131

امام زمان علیه السلام مظهر صفت رحمت خداست

در آیه شریفه و ما ارسلناک الا رحمه للعالمین، امام زمان علیه السلام می فرماید: (انا تلک الرحمه) آن رحمت کامله الهیه من هستم....

صفات رحمت و غضب دو صفت از صفات خداوند متعال است، لکن صفت رحمت صفت ذاتی اوست و صفت غضب غیر ذاتی است. بدین معنا که صفت غضب نشأت گرفته از افعال عباد است، اعمال و کردار زشت بندگان تولید غضب میکند و مستحق عذاب میشوند وقتی بندگان نعمات الهی را دریافت و پس از استفاده از نعمات به جای صدور عبادت تولید گناه کردند صفت غضب تولید میشود و از غضب خداوند آسمان ها به خروش آمده و آماده نزول عذاب و بلا می گردند.

قرآن در سوره شورا آیه 5 می فرماید: تکاد السماوات یتفطرن من فوقهن (نزدیک است آسمان ها از بالای سرشان متلاشی شود) (کنایه از نزول عذاب از آسمان).

وقتی چنین شد اینجا صفت رحمت سبقت می گیرد، (یا من سبقت رحمته غضبه) می خواهد صفت غضب را آرام کند و مانع انفجار آسمان ها و نزول بلا و عذاب شود. اما چگونه؟ خداوند متعال برای مظاهر رحمت خود وسائلی را فراهم کرده است، یکی از وسائل فرشتگانند اما اینها هم دو دسته اند:

یک دسته عموم فرشتگان آسمانند که در سوره شوری میفرماید: ملائکه دست به کار میشوند ادامه آیه می فرماید: (والملائکه یسبحون بحمد ربهم و یستغفرون لمن فی الارض) ملائکه برای کل اهل زمین استغفار میکنند یعنی با تسبیح و استغفار سعی در جبران گناهان بندگان میکنند که صفت غضب آرام بگیرد استغفار  برای کل مردم روی زمین (لمن فی الارض)

اما دسته دوم ملائکه ای هستند که خصوصی برای جبران گناهان اهل ایمان (یعنی شیعیان امیرالمؤمنین) استغفار میکنند.

در سوره غافر آیه 7 می فرماید:

 الذین یحملون العرش و من حوله یسبحون بحمد ربهم و یستغفرون للذین امنوا

این ملائکه که خود ویژه‌اند یعنی حاملان عرشند برای اهل ایمان که ویژگی ولایت امیرالمؤمنین را دارند استغفار میکنند

خوب این دو وسیله برای آرام کردن زمین و آسمان ها از نزول بلا، اما وسیله مهم و اصلی وجود حجت خدا در هر عصر و زمان است.

در آیه شریفه و ما ارسلناک الا رحمه للعالمین، امام زمان علیه السلام می فرماید: (انا تلک الرحمه) آن رحمت کامله الهیه من هستم.

امان برای اهل زمین من هستم (امان لاهل الارض)، اگر نبود زمین اهلش را فرو میگرفت (لساخت الارض باهلها)

یک داستان از سید ابن طاووس علیه الرحمه:

میگوید به قصد زیارت عسکریین به سامرا رفتم زیارت کردم و سپس به سرداب مقدسه رفتم دیدم امام زمان علیه السلام به نماز ایستاده‌اند متحیر ماندم به آقا اقتدا کنم که اجازه ندارم. برگردم دلم راضی نمی شود تماشای یوسف فاطمه را ترک کنم همانجا وسط راه در پله ها ایستادم و نماز خواند حضرت را می دیدم تا رکعت دوم و قنوت شد با خودم گفتم حضرت در قنوت نماز چه دعایی می فرماید آیا برای نابودی دشمنان خود دعا می فرماید یا برای فرج خود دعا میکند! شنیدم که گریه می‌کرد و می فرمود:

(اللهم ان شیعتنا خلقوا من فاضل طینتنا قد فعلوا ذنوبا کثیره باتکالنا...)

شیعیان ما گناه می‌کنند خدایا اینها را ببخش خدایا اینها را به من ببخش، خدایا بخشش اینها را جزء خمس ما قرار بده، خدایا از حسنات مهدی بردار و در کفه اعمال آنها قرار بده...

سید ابن طاووس می‌گوید از گریه بی هوش شدم که چرا ما شیعیان گناه می‌کنیم که عزیز زهرا بخواهد اینطور اشک بریزد به جای ما عذرخواهی کند کسی که شبانه روز آسمان ها و زمین را آرام می کند وجود نازنین حضرت مهدی است سلام الله علیه که مظهر رحمت الهی است.

Fill in the blank.